دلم تا عشق بازآمد درو جز غم نمي بينم

دلي بي غم كجا جويم كه در عالم نمي بينم

دمي با همدمي خرم ز جانم بر نمي آيد

دمم با جان بر آيد چونكه يك همدم نمي بينم

مرا رازيست اندر دل به خون ديده پرورده

و ليكن با كه گويم راز چون محرم نمي بينم

قناعت ميكنم با درد چون درمان نمي يابم

تحمل مي كنم با زخم چون مرهم نمي بينم

خوشا و خرما آن دل كه هست از عشق بيگانه

كه  من  تا آشنا  گشتم دل خرم نمي بينم

نم چشم آبروي من ببرد از بسكه مي گريم

چرا گريم كزان حاصل برون از نم نمي بينم

كنون دم در كش اي سعدي كه كار از دست بيرون شد

به اميد دمي با دوست آن دم هم نمي بينم

سعدي